Home  |  Clientenverhalen  |  “Als deze zorg stopt, stopt mijn verwerkingsproces ook”

“Als deze zorg stopt, stopt mijn verwerkingsproces ook”

Het verhaal van Gonneke

Ik had een lange weg afgelegd voordat ik eindelijk aanklopte bij het HDI. Ondanks het overlijden van mijn vader, een scheiding, mijn zus die kanker kreeg én een jaar later mijn eigen diagnose dacht ik ‘gewoon’ door te kunnen gaan met mijn leven. Ik wilde niet zien dat ik aan het overleven was. Dat ik als een hogesnelheidstrein doordenderde zonder te verwerken wat er allemaal was gebeurd. Totdat mijn lijf letterlijk uitschakelde en zei: tot hier en niet verder.

Ik had jarenlang mijn grenzen overschreden en het verdriet van de afgelopen jaren genegeerd. Ik was ontzettend goed in doen alsof alles oké was. Voor mijn twee zoons, voor mijn omgeving en voor mezelf. Maar dat was niet langer vol te houden. Drie jaar na de diagnose was ik fysiek en mentaal helemaal op. Ik moest de gebeurtenissen van de afgelopen tijd verwerken, en mijn beperkingen door de kanker en anti-hormonale therapie onder ogen te zien. Begin 2020 zat ik voor het eerst op de bank van mijn therapeut bij het HDI. Liever laat dan nooit.

Masker af

Voor het eerst wist iemand door mijn masker van ‘perfecte moeder’ heen te prikken. Ik werd gedwongen om ruimte te maken voor verwerking en rust. Dat voelde onwennig en lastig met twee zoons in huis, maar het was wat ik nodig had. Met mijn therapeut bouw ik rustmomenten in en leer ik omgaan met mijn beperkte energie. Die professionele steun heb ik keihard nodig om overeind te blijven. Daarom ben ik ontzettend blij dat deze zorg op afstand gewoon door kan gaan. Als mijn therapie door het coronavirus zou stoppen, zou mijn verwerkingsproces ook stoppen. Met het risico dat ik dan terugval in mijn oude patroon en mijn klachten juist verergeren.

Corona en kanker

Het coronavirus brengt extra uitdagingen met zich mee. Hoe neem je rust voor jezelf terwijl de kinderen nu ook thuis zijn? Ook moet ik op mijn hoede zijn door mijn kwetsbare gezondheid. Ik vermijd groepen mensen en let goed op dat niemand te dicht bij me in de buurt komt. Geen idee wat  er gebeurt als ik besmet raak met het virus, dat maakt me wel angstig. Gelukkig staat mijn therapeut van het HDI voor me klaar.

“Ik leef met kanker én de coronacrisis”

“Ik leef met kanker én de coronacrisis”

Felice heeft kanker en volgt nu op afstand therapie bij het HDI: “Ik leef met kanker én de coronacrisis, waardoor de situatie voor ons, als gezin, helaas alleen maar moeilijker is geworden. De psychologische ondersteuning van het Helen Dowling Instituut is daarom zo ontzettend belangrijk.”

Lees meer

Pin It on Pinterest