Home  |  Clientenverhalen  |  “Ik leef met kanker én de coronacrisis”

“Ik leef met kanker én de coronacrisis”

Het verhaal van Felice

Felice Bitter (31) zit al meer dan een jaar aan huis gekluisterd vanwege haar baarmoederhalskanker. Door de restricties die het coronavirus ons oplegt en zij dus ook niet meer familie en vrienden mag zien, wordt haar wereld nóg kleiner. Gelukkig gaan haar therapeutische sessies wél door, via telefoon, laptop en tablet. “Zo kunnen we tenminste nog steeds ons hart blijven luchten.”

“Koen en ik zijn dertien jaar samen. Drie jaar geleden zijn we in Italië getrouwd. De wereld lag aan onze voeten, maar sinds mijn ziekte is ontdekt, is ons leven compleet veranderd. Het contrast tussen ‘voor’ en ‘na’ kan niet groter zijn.” Op 10 januari 2019 werd bij Felice baarmoederhalskanker in een vergevorderd stadium geconstateerd. Haar gehele baarmoederhals bleek al ingenomen te zijn door de tumor, en er waren uitzaaiingen gevonden in haar lymfeklieren. Ze was destijds pas 30 jaar, en drie maanden daarvoor bevallen van hun kindje: Hugo.

Hulp valt weg

“Het is heel lastig om in een dergelijke situatie een gelijkwaardige relatie te behouden. Koen leeft al twee jaar niet meer met de fitte, jonge vrouw op wie hij verliefd werd, maar met een patiënt”, zegt Felice. “Hij is niet langer alleen mijn man, maar functioneert vooral als mantelzorger en dat is voor hem niet altijd gemakkelijk. Normaal gesproken hebben we gelukkig veel hulp van een groot netwerk, bestaande uit familie en vrienden die allemaal een vaste oppasdag hebben voor ons zoontje Hugo van anderhalf, maar door de uitbraak van het coronavirus kan dat nu niet meer. Zelfs mijn fysiotherapeut kan niet meer langskomen.”

Kwetsbare groep coronavirus

Niemand anders kan Koen en Felice komen helpen. Zelfs haar vader, moeder en schoonmoeder, zus of broer kunnen niet langer langskomen voor een wijntje, om even bij te kletsen of om met Hugo te spelen. Ook Koen en Hugo zelf mogen niet langer naar buiten, want dat zorgt voor te grote risico’s voor Felice. “Mijn immuunsysteem is zo verzwakt door alle chemo’s en bestralingen, dat ik nu tot de ‘kwetsbare groep’ van het virus wordt gerekend. Recentelijk ben ik ook geopereerd aan mijn uitzaaiingen, waardoor het immuunsysteem opnieuw hard is getroffen. En een simpele influenza heeft er recent nog voor gezorgd dat ik dagen in het ziekenhuis heb gelegen.

Nóg pittiger

“We zaten door mijn slechte conditie eigenlijk al een jaar in isolatie, maar nu dit virus heerst, is het alleen maar pittiger geworden. Dankzij het Helen Dowling Instituut (dat psychologische zorg biedt bij kanker, red.) word ik zowel via de psycholoog als de psychiater behandeld binnen het instituut. Elke week vindt er een individuele sessie plaats, maar daarnaast volgen Koen en ik ook gezamenlijk relatietherapie. Idealiter is als je iemand ziet als je met iemand over zulke gevoelige onderwerpen praat, omdat je achter een scherm toch bepaalde non-verbale communicatie mist. Maar eerlijk is eerlijk: we zijn allang blij dat het gewoon door kan gaan en we houden ons maar voor ogen dat het tijdelijk is.”

“De wereld staat misschien nu stil, maar het leven gaat gewoon door. Ik leef met kanker én de coronacrisis, waardoor de situatie voor ons, als gezin, helaas alleen maar moeilijker is geworden. We worden nu, door deze situatie, niet dichter bij elkaar gebracht als gezin. Wij gaan al één jaar om met een één-op-één vergelijkbare noodgedwongen situatie, die ervoor zorgt dat we soms verder uit elkaar staan dan ooit.”

Belang psychologische hulp HDI tijdens coronacrisis

De psychologische ondersteuning van het Helen Dowling Instituut is volgens Felice daarom ‘ontzettend belangrijk’. “Ondanks de crisis die ons nu allemaal raakt, hebben wij het geluk dat we in de huidige tijd met volop technologische mogelijkheden leven, en we op afstand onze therapeutische sessies kunnen voortzetten. Dankzij een beveiligd netwerk kunnen we vertrouwelijke gesprekken met onze begeleider hebben via de ipad, telefoon of laptop. Het beeld is helder, het geluid is goed, er zijn geen storingen, en je valt niet weg. Sterker nog, de kwaliteit is vele malen beter dan een gemiddeld Whatsapp-videogesprek.”

Dankbaar voor coronahulp

Felice: “We moeten door, en de psychologen leveren een belangrijke bijdrage aan onze kwaliteit van leven. Zij zorgen ervoor dat we ons hart kunnen luchten, onze pijn kunnen delen, en zij zijn het ook die ons uit het dal kunnen trekken als het even echt niet meer gaat. Hoewel het pittig is dat zo’n beetje al mijn lijnen naar buiten, en die van Koen, door het virus zijn afgesneden, ben ik het instituut dankbaar voor hun inzet en ondersteuning. Ondanks alle ingrijpende maatregelen, staan zij – via het platform Karify – nog steeds elke dag voor ons klaar.”
Artikel verschenen op RTLnieuws.nl (25 maart 2020)

Zonder steun, geen zorg.
Help het HDI de coronacrisis door.
Juist nú. Doneer.

Pin It on Pinterest