Home  |  Nieuws  |  Nieuwe cliëntenvideo’s met dank aan Stichting Voorzorg

Met de financiële steun van Stichting Voorzorg heeft het Helen Dowling Instituut vier nieuwe video’s kunnen maken voor voorlichtingsdoeleinden. Een deel van de mensen die ernstige psychologische problemen ervaren als gevolg van kanker, weet de weg te vinden naar het HDI voor hulp. Maar helaas weet nog niet iedereen van het bestaan van gespecialiseerde psychologische zorg bij kanker.

Om bewustwording te creëren over de psychologische impact van kanker en mensen de weg te laten vinden naar passende zorg, zijn video’s gemaakt van cliënten met verschillende verhalen. Cliënten van het HDI kunnen als geen ander vertellen wat de impact is van de ziekte. Deze video’s worden ingezet tijdens scholingsbijeenkomsten, voorlichting en evenementen.

Voorbeeld cliëntenvideo: Patricia

Patricia kreeg op 24-jarige leeftijd de zeldzame diagnose bijnierschorskanker. Na de diagnose werd haar zorgeloze leven overhoop gegooid en volgden vele behandelingen en controles. Ze kreeg te maken met doodsangsten en paniekaanvallen. In dit filmpje vertelt ze over haar angsten en hoe het HDI haar hierbij heeft geholpen.

Stichting Voorzorg

De Stichting Voorzorg Utrecht is een uit 1938 stammend fonds, dat zich richtte op het verschaffen van genees- en heelkundige behandeling en verpleging in ziekenhuizen. Sinds 1994 heeft de stichting tot doel het bevorderen van de gezondheidszorg door het verlenen van subsidies aan (innovatieve) projecten. We zijn blij dat het HDI één van de organisaties is die op steun van deze stichting mag rekenen. Meer informatie over de stichting is te vinden op www.voorzorg-utrecht.nl.

“Therapie geeft me de rust in mijn hoofd om thuis moeder te zijn”

“Therapie geeft me de rust in mijn hoofd om thuis moeder te zijn”

Kirsten is moeder van twee kinderen, van toen 4 en 2, en timmerde flink aan de weg als zelfstandig consultant. Op een dag voelt ze een klein hard bobbeltje in haar borst. Voor de zekerheid gaat ze naar de dokter. Er komt geen borstkanker voor in de familie dus echt...

Ik kon niet meer alleen thuis zijn

Ik kon niet meer alleen thuis zijn

Na de chemo’s dacht Gonneke: zo nu gaan we weer normaal doen. “Ik ging aan het werk en plande elk vrij moment vol. Als ik maar niet thuis was. Tot ik zo moe was dat zelfs met mijn ogen knipperen als inspanning voelde. Toen wist ik dat ik hulp nodig had. Die vond ik...

Pin It on Pinterest